Diary

นานเท่าไหร่แล้วเนี่ย นานมากเลยที่ไม่ได้เข้ามาในไดอันนี้ เพราะว่าลืมไปแล้วว่ามีอันนี้อยู่น่ะสิ 555+ แบบว่าว่างจัดเลยลองดุ่ยๆลิ้งเข้ามาดู ปรากฎว่า เฮ้ย!! มันยังอยู่ ยังใช้งานได้อ่ะ =[]=

เอาล่ะๆ ในเมื่อมันใช้ได้งั้นก็ใช้งานสักนิดดีกว่านะ ฮิฮิ้ว~~~

ที่ผ่านมาระหว่างนี้มีอะไรมากมายตั้งหลายอย่างเกิดขึ้นกับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการที่ถูกเพื่อนที่คบกันมานานตัดหางเลิกคบ เหอๆ อันนี้มันช่วยไม่ได้อ่ะ เราเป็นของเราแบบนี้มานานแล้ว แต่ดันบอกว่าเพิ่งจะเปลี่ยนรับแบบนี้ไม่ได้ ในเมื่อพวกนายรับไม่ได้ก็ขอโทษทีว่ะ ชีวิตกุเป็นแบบนี้ว่ะเพื่อน

การเต้น ตอนนี้ได้เปิดตัวสมใจแล้วนะ ที่ผ่านไปไม่นานนี้เอง ก็งาน สสส. ตรงสนามกีฬาน่ะ งานนี้สนุกมากเลย ไม่คิดว่าคนดูจะมีอารมณ์ร่วมกับตัวเราเองมากมายขนาดนั้น แบบว่ายังไงดี ตื่นเต้นนะนั่น แล้วก็ตื่นเต้นกว่าเดิมอ่ะ คนๆนั้นที่ข้างๆเวทีอ่ะ เค้ายืนมองอยู่ด้านล่างพร้อมกับรอยยิ้มและมือที่ส่งออกมาว่าสู้ๆ ขอบคุณนะสำหรับกำลังใจที่ให้กันน่ะ ทำให้มีแรงอีกเพียบเลยล่ะ แล้วก็คนที่บอกว่าจะมาดูแล้วไม่ได้มากันอ่ะ แอบน้อยใจเล็กน้อยอยู่เหมือนกันนะ เพราะฉะนั้นคราวหน้าห้ามพลาดนะ

แล้วก็ตอนนี้ใกล้จะถึงงานสปอร์ตเฟสติวัลที่บอร์ดเป็นคนเริ่มแล้ว ตื่นเต้นมากมาย วันมันใกล้เข้ามาทุกทีๆ หวังว่างานคงสำเร็จไปได้ด้วยดีนะ เสาร์นี้ก็จะมีการคัดนักกีฬาเริ่มต้นขึ้นแล้วล่ะ พอดีเราเองก็ไปซ้อมแถวนั้นเหมือนกันนี่นา แล้วก็ต้องรอรับตังคนที่จะมาจ่ายค่าเสื้อแล้วก็เข้างานด้วย งานนี้เลยดูท่าว่าจะอยู่ยาวล่ะนะ เลยอดไปสตูดิโอช่อง 3 เลย เค้าอยากไปเหมือนกันนะ TwT

เฮ้อ~ ไม่ได้อัพนาน บ่นไปเยอะเหมือนกันแฮะ เยอะกว่าเวลาอัพบล๊อกอีกนะเนี่ย 555+ ไว้มีอะไรแล้วเข้ามาที่นี่อีกทีดีกว่า ทุ่งใบไม้ผลิของเรา หุหุ

ปล. ความรู้สึกนี้มันไม่ได้ล้อเล่นอ่ะ มันเป็นของจริงซะด้วยสิ
ปล2. ไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ก็ดูแลตัวเองด้วยนะ เป็นห่วงครับ
ปล3. รักเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ตอนนี้ทุกคนเลย อย่าจากกันไปไหนนะ

ไดอารี่ของ springfield